हातावर चुरचुरीत चटका दिल्यावर
फिरून त्याच जखमेला चुंबन देउन
मातुल कर्तव्य दाखवावे तसे तू
परागंदा झालीस डिपार्चर डि मधून

त्या दिवशी पावसात वाफेचे फूत्कार टाकणारी
माझी जखम कुणी पाहिली नाही
पण हळू हळू भळभळणा-या जखमेच्या ओढ्याला
सापडले मुख ह्या कागदावर जिथे ती एकटी नाही.

झरोख्याचे दार उघडते
अन इवला किरण आत येतो
हिरवा गंध दरवळतो अन
बाहेर कोकीळ साद देतो

कुठल्या ऋतूची ही
मोहक पहाट आहे ?
ग्रीष्मातल्या अग्नीत मी
वसंत राग गात आहे

सुनीत २

टप्पा पडुनी चेंडू उडतो पृथ्वीवर आकाशी
परंतु पुन्हा पडतो खाली , जेव्हा शक्ती जाते.
करण्या जाते शौर्य सागरी जणू हे हृदय खलाशी
नजर तुझी ती खोल पाहता , चट माघारी फिरते.

वेगवेगळ्या शब्द - खुणा मी तोंड पाठ केलेल्या,
तुला भेटता करता यावा ज्यांचा मज उपयोग.
जीभ पांगळी लटपटते. तू केस मोकळे केल्या -
नंतर! डसतो मला जसा कि स्मृतीभ्रंशाचा नाग !

तीन तासाची फिल्म पाहतो , मुग्ध मनाने . मी तर
तुला पाहतो ठिकठिकाणी ! दिसतेस बागडतांना !
पण हिरो - मी जखमी होता , सत्वर होशी कातर.
फिल्म मधील तू बाहेर ये अन इथली तिकडे जा ना !

क्लायमेक्स तीन तासांनंतर असतो हेपी एंड
जहाल नजरे नंतर तरि दे शब्द प्रेमाचे थंड

ओंकार कुलकर्णी

सुनीत

एके दिवशी कळले , असता नेत्र उघडले जेव्हा
स्वप्न म्हणावे कि वास्तव जे समजू शक्य न झाले .
दोरयांवरूनी ज्या , बागांतुनि आंदोलत हिंदोळे
त्या तुटल्या तटतट स्नेहाच्या रेशीम गाठी केव्हा ?

शांत दिनांनी भरले होते किनखापी क्येलेंडर
होति पसरलि दिवस असो कि रात्र असू दे नशा
धुंदीने चार स्फियर भरलेले , अवघडल्या चहु दिशा
असे निरभ्र अवकाश , त्यामध्ये कसली पडली थंडर ?

साठवण्यास्तव प्रयत्न केला अंतरीचा लव्ह डेटा
शब्द , ध्वनी अन चलत चित्रही सगळे केले गोळा
स्प्रिंग फुलांची बनते विंटरी , जशी शिळा पाचोळा
कळे न कसल्या म्येलवेयरे सिस्टीमी झाला तोटा ?

मनी प्रेम म्हणावे ज्याला , जगि नुसते ते वेडेपण
जग म्हणते प्रेमी वेडा , तरि असते प्रेमी आपण

ओंकार कुळकर्णी
२४.०५.२०१०

Blogger Buzz: Blogger integrates with Amazon Associates

Blogger Buzz: Blogger integrates with Amazon Associates

Never knew what will happen to these words of wisdom, a five minutes outpouring wound on this sanitary napkin paper. On this backpage- I am confused obverse or reverse- I desire to gush out the turbulence in a loud and leviathan amount. But it is impossible to overcome the aspects of mortality and give form to the sap of thoughtful existence. I love to think of erasing myself from this parchment and make use of prophylactics-the arch disgracer of william empson- to cut out the nuisance of useless progeny . It only replaces I. It swallows. It creates. It unearths. It permeates. It hollows the dome of restless encounter and secretes a fatal nectar. An elixir of death! A liquid hope, a transient assurance, a cavalier charisma. It is Brahma, or brahman and one, the I ,we surrender to it.

Untitled

To talk of love is no consolation, although it is an obsession unmitigated.Several times it has surfaced and simmered down for lack of voice.

In a thatched hut of unalloyed poverty resided a Golden Eagle, very wise and verbose. It had flown from distant canyons and traveled with travails, before it settled down in a cage of earthly love.

Once, it decided to clip its withered feathers and break its bent beak. Upon that instant, a distant knock fell on the door.

The sage-like eagle regally awaited this moment. It sighed love! Said "Love".

The Eagle closed its eyes, opened the door and let the chilling wind settle in.

_________________________________________________________________